Etappe 11 Tour 2026: Wærenskjold wint de snelste Tourrit ooit — van allerlaatste naar eerste in 24 uur
50,9 km/u gemiddeld: in Nevers sneuvelde het 27 jaar oude snelheidsrecord van Mario Cipollini. En de man die de snelste Tourrit ooit won, was een dag eerder nog als allerlaatste gefinisht. Het verhaal van Søren Wærenskjold, de Bastille-solo van Pogačar en de stand na anderhalve week.
Eerst dinsdag: Pogačar doet Pogačar-dingen op quatorze juillet
Twee koersdagen na de rustdag, twee totaal verschillende verhalen. Eerst de herstart van dinsdag, want die was voorspelbaar én pijnlijk. In de feestdagrit naar Le Lioran (166,6 km) mocht een kopgroep van dertig — met onder anderen Mathieu van der Poel, Ben O'Connor en Kévin Vauquelin — nooit verder weg dan anderhalve minuut, omdat UAE er van kilometer nul de zweep op legde. Richard Carapaz probeerde het op de Pas de Peyrol en pakte dertig tellen, maar iedereen aan de buis wist wat er ging komen: Tadej Pogačar demarreerde in de laatste kilometer van de Col de Pertus, raapte Carapaz op in de afdaling en soleerde naar zijn derde ritzege van deze Tour — precies zoals we maandag al vreesden.
Remco Evenepoel spurtte op 32 seconden naar de tweede plaats, voor thuisfavoriet Paul Seixas. De statistieken worden intussen absurd: het was Pogačars 24e Tourritzege en zijn dérde op quatorze juillet, na de Col du Portet in 2021 en Plateau de Beille in 2024 — geen enkele andere renner won er ooit drie op de Franse nationale feestdag. Belangrijker voor het klassement: Jonas Vingegaard moest in de slotmeters lossen en verloor 44 seconden plus de bonificaties, en Isaac del Toro kraakte volledig uit de achtervolgende groep. Van plek drie naar plek zeven — de podiumstrijd ligt plots helemaal open.
Woensdag: 50,9 km/u — het record van Cipollini sneuvelt
En toen kwam woensdag, op papier de saaiste dag van de week: 161,3 vlakke kilometers van Vichy naar Nevers. Het werd de snelste rit-in-lijn uit 113 edities Tour de France. Vier man — Julian Alaphilippe, Mathis Le Berre, Nelson Oliveira en Anthon Charmig — kozen na dertien kilometer het ruime sop, maar kregen nooit meer dan één minuut veertig. Daarachter bleef het peloton, opgejaagd door de sprintersploegen die deze week hun allerlaatste kansen ruiken, de hele dag voluit doortrappen. Het resultaat: 50,9 kilometer per uur gemiddeld, over de natte wegen van het begin heen. Het oude record — 50,3 km/u, Mario Cipollini tussen Laval en Blois in 1999 — hield het 27 jaar vol.
Helemaal zonder kleerscheuren ging dat niet. In de bevoorradingszone gingen Ben O'Connor, Abel Balderstone en Georg Zimmermann tegen de grond (alle drie konden verder), Chris Harper stapte af met een handblessure uit de rit van dinsdag, en na afloop klonk in het peloton de vraag of zo'n finale aan deze snelheden nog wel verantwoord is — "very sketchy", vatte men het samen. Alaphilippe moest zijn medevluchters op de Côte de Billy-Chevannes laten gaan; de laatste drie overlevers werden op vijf kilometer van de streep gegrepen. En toen begon het pas echt.
Wærenskjold: van allerlaatste naar eerste in 24 uur
Dinsdag kwam Søren Wærenskjold na een valpartij als állerlaatste boven op Le Lioran. Woensdag onderweg liet hij de koersdokter nog naar zijn rechterhand kijken. En woensdagavond stond hij in Nevers op het hoogste schavotje. De sprint zelf was er een uit de categorie chaos: NSN trok de trein veel te vroeg op gang, waarna Jonas Abrahamsen zijn Noorse landgenoot in de slotkilometer perfect afzette. Wærenskjold ging al op 300 meter aan — veel te vroeg, volgens elk handboek — maar rechts opende zich een gat "dat er normaal nooit ligt", en niemand kwam er nog overheen. Olav Kooij, de winnaar van Pau, strandde op plek twee, Jasper Philipsen werd derde — eerst nog gedeklasseerd door de jury, later op de avond alsnog in ere hersteld.
"Soms heb ik heel veel vertrouwen, maar heel vaak voel ik me doodmoe en lijkt winnen hier onmogelijk," zei de Noor eerlijk na afloop. Het deed hem denken aan zijn eerste grote zege in de Omloop Het Nieuwsblad. Voor Uno-X is het meer dan een ritzege: een week nadat het sprookje van Torstein Træen in de medische wagen eindigde, heeft de Noorse ploeg haar eerste Tourzege van 2026 binnen. En Tim Merlier? Die jaagde op een hattrick na zijn dubbelslag in Bordeaux en Bergerac, maar zijn trein viel stil in het gedrang en hij haalde de top tien niet eens. Wærenskjold, in Bordeaux nog tweede achter hem, sloeg wél toe toen het ertoe deed.
De stand: 3'36" — en vijf man binnen 50 tellen voor het podium
De schade van Le Lioran, in cijfers. Pogačar leidt nu met 3'36" op Vingegaard en 4'06" op Evenepoel — het gat dat na de Tourmalet nog 2'42" bedroeg, groeit gestaag. Daarachter is het dringen om de laatste podiumplek: Juan Ayuso staat vierde op 4'22", Seixas vijfde op 4'35", Florian Lipowitz zesde op 4'44" en de teruggeslagen Del Toro zevende op 5'08". Mattias Skjelmose (5'45") en Lenny Martinez (6'34") maken de top negen vol, Tom Pidcock volgt als tiende op ruime afstand.
In het puntenklassement blijft Mads Pedersen comfortabel in het groen, al deelden de sprinters in Nevers flink in de buit. Voor zijn achtervolgers geldt: na donderdag komen de punten alleen nog uit tussensprints en heuvelfinales — Pedersen-terrein. Het wordt vandaag dus erop of eronder.
Vandaag: Magny-Cours, de allerlaatste kans voor de snelle mannen
Vandaag vertrekt de Tour op het Formule 1-circuit van Magny-Cours voor 179,1 kilometer naar Châlon-sur-Saône — en dat is 'm dan echt, de laatste biljartvlakke dag van deze Tour. Daarna volgen de Jura, de Vogezen en twee keer Alpe d'Huez. Merlier wil revanche, Philipsen heeft nog altijd geen zege, Kooij zit er elke keer dichtbij en Wærenskjold heeft plots niets meer te verliezen. Als de sprintersploegen er opnieuw zo'n vaart in gooien, is het record van gisteren misschien maar een kort leven beschoren.
Kun je intussen alle winnaars van deze Tour nog opnoemen, van Barcelona tot Nevers? Test het in de grote rustdagquiz — en wees gerust: etappe 11 zit er nog niet in, dus je excuus is alvast klaar.
Benieuwd welke renner jij bent?
🚴 Doe de quiz